... uitwaaien ...

Gisteren was het een jaar geleden dat ons zoontje Floyd werd geboren ... een hele bijzondere dag voor mijn lief en mij ... het jaar is zo snel voorbij gegaan ... er gaat geen dag voorbij zonder aan het te denken ...

Om deze dag wat zachter te maken zijn we naar de het strand van Domburg gereden. Hier waren we ons huwelijksweekendje en toen was ik 12 weken zwanger van Floyd. Nu zijn we er weer en ben ik 31 weken zwanger van ons 2e kindje ... en wat is het heerlijk om weer hier te zijn!! De zee doet iets met je ... de wind ... de golven ... de meeuwen ... de geur ... het strand ... geven mij een gevoel die ik niet kan uitleggen ... maar die ik volgens mij ook niet hoef uit te leggen ...

... gemis ...

Little ...

6 december ...

Dinsdag 6 december was de dag dat ik uitgeteld zou zijn. Een dag waar je naar uit kijkt ... en waar je naar uit blijft kijken ...

Omdat we zo met deze datum bezig waren en iets bijzonder wilde doen vonden we het allebei een goed idee om het as van ons zoontje Floyd op te halen. Jeetje wat confronterend om het terrein van het crematorium en nog confronterende om met een houten doosje met daarin het as weer het terrein af te rijden ...

Het as hebben we in een hele mooie urn gedaan. Een hart met vleugeltjes gemaakt door mijn schoonpapa. 6 dec is de datum dat Floyd weer een beetje meer bij ons is ... fijn dat hij weer thuis is ...

De bovenstaande bloemen heb ik gekregen van mijn hele lieve vriendin en schoonmama en van mezelf!!

Goed nieuws!!

Op weg naar Maastricht scheen de zon en was er eindelijk eens lekkere muziek op 3fm ... zoals Jamiroquai ... dit moest toch wel een teken zijn van een goede uitslag zei ons gevoel ...

Vandaag hadden we een afspraak met de gynaecoloog en klinische genetica. Dit als nagesprek en voor de einduitslag van de vruchtwaterpunctie. En wat een opluchting. De afwijkingen die Floyd had zijn niet erfelijk. Hij had buiten de afwijkingen die we al wisten geen verdere afwijkingen ... ons gevoel was dus goed! Zo ontzettend fijn!!!

En toen we thuis kwamen lag het fotoboek van Floyd op de deurmat. Het is een heel mooi boek geworden. Mooie herinneringen van foto's en gedichten bij elkaar. Doet goed!!

En dan na het goede nieuws en de mooie foto's van Floyd is er een prachtige gekleurde lucht ...

Geluk ...

ik voel de warmte mijn lichaam omarmen ...

de warmte van de zon ...

de warmte van het land ...

er komen weer geluksmomenten ...

ik durf weer open te staan ...

Ik pink een traan weg ...

een traan omdat ik weer voel ...

een traan voor Floyd ...

Ik voel een leegte ...

maar ik voel dat mijn lege gevoel wordt gevuld met de warmte van dit land ...

de warmte van de zon ... de lieve Balinezen ... het lekkere eten ... de prachtige natuur ... en mijn lieve Niel ...

meer heb ik niet nodig. Het begin van een goed gevoel!!

ik weet het ... niet ...

Vandaag ...

Ik blijf naar je kijken ...

Dit gedichtje maakte ik afgelopen dinsdag. Floyd lag in zijn mandje naast mij op bed. Alle dagen is hij dicht bij mij gebleven. Eindeloos moest ik naar hem kijken. Hij was zo mooi!!

5 days ago ...

in gedachte ...

Gemis ...

Het is echt gebeurt ... dat weet ik wel maar het is allemaal zo snel gegaan, de uitslag, het besluit, de bevalling, zijn laatste adem, Floyd thuis hebben, de tijd om naar hem te kijken, het afscheid, de crematie en dan het thuis zijn. Weer met z'n tweetjes. Ik met een lege buik en wij met lege handen en een leeg eenzaam gevoel ...

afscheid nemen ...

Met mijn knieen omhoog zit ik op de bank ... Floyd in een mandje bij me op schoot.

Eindeloos kan ik naar hem staren. Hij is heel erg mooi. Het is helemaal niet eng of raar om naar hem te kijken. Je ziet in zijn gezichtje niets van de afwijkingen. Wat heel erg fijn is.

Dit is de laatste dag dat we van hem kunnen genieten. Genieten van zijn aanwezigheid. Ik begrijp nu waarom het fijn is om je kindje mee naar huis te nemen als het is overleden.

Deze morgen heb ik samen met de kraamhulp zijn kleertjes voor morgen aangedaan. Hele kleine kleertjes, maatje 38 maar nog zelfs te groot. Maar toch heel erg mooi. Het is een knap manneke.

Morgen is de crematie. We hebben mooie muziek uit gekozen. Liedjes die ik Floyd elke morgen liet horen toen hij nog lekker in mijn buik zat. Dan begon hij altijd te trappelen. En liedjes die ons troosten.

En met mooie gedichtjes. Ik heb zelf twee gedichtjes gemaakt. Eentje staat al op mijn blog en eentje post ik later.

Morgen gaat het afscheid dus echt beginnen en gaan we met lege handen naar huis. Hier zie ik heel erg tegen op.

Gelukkig zijn er familie en vrienden bij ... Maar moeilijk zal het blijven.

Maar voor nu blijf ik nog naar Floyd kijken zoveel als het nog kan.

Lieve Floyd ...

... wakker ...

het leventje in mijn buik .... de keuze die we moesten maken ... de twijfel ... het verdriet ... het gemis dat gaat komen ... de onrust ... de leegte ... de spanningen in mijn lichaam ... het medicijn dat ik in moest innemen ... dat ik morgen of overmorgen ga bevallen ... dat ik niet weet wat me te wachten staat ... de angt ...
ik ben bang ...
we moeten afscheid nemen ...

dit houdt me wakker ...

... Growing up beside you ...

dit is 1 van de liedjes die ik elke dag laat horen aan ons kindje ... hij begint dan altijd druk te trappelen ... het is zo dubbel allemaal ... 

... tot zondag ...

... verdriet ...

Gisteren kregen we de uitslag van de vruchtwaterpunctie ... helaas hadden we het slechte nieuws al verwacht. Ons zoontje heeft een chromosoom afwijking met de hartafwijking AVSD.

Dit sloeg in als een bom ... en we zijn er helemaal verward van ... je hoopt dat je wakker wordt uit een boze droom maar vanmorgen besefte we ons ... nee het is echt.

Na veel nadenken en tranen hebben we besloten dat we de zwangerschap af te laten breken. Dit gebeurt a.s. zondag in het ziekenhuis in Maastricht. De arts heeft alles uitgelegd hoe het gaat. We hebben gisteren onze laatste echo gehad. Ze liet ons kindje in 3d zien. Confronterend maar ook heel erg mooi ... in mijn buik is het veilig maar helaas kan het daar niet voor altijd blijven ...

Nog even kan ik genieten van het getrappel in mijn buik. En dan moeten we afscheid nemen.

Sometimes ...

Vandaag om 14:00 krijgen we de uitslag en weer een echo ... heel spannend allemaal ...

Gezellig ...

Ik durfde vandaag ook weer iets in de babykamer te doen ... kabel onder de zwevende plank ...  voor allemaal leuke dingentjes ... wel een beetje druk misschien ...